Καλίνδοια
Η θέση της, 55 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της Θεσσαλονίκης, ταυτοποιήθηκε στα τέλη του 20ού αιώνα χάρη σε μία στήλη με επιγραφή της εποχής του Μεγάλου Αλεξάνδρου, η οποία βρέθηκε τυχαία σε ένα χωράφι του Καλαμωτού Θεσσαλονίκης από την Ιουλία Βοκοτοπούλου. Αρκετά είναι τα ευρήματα, μεταξύ των οποίων νομίσματα, στήλες, γλυπτά, ειδώλια, κοσμήματα, ψηφίσματα και πολλές επιγραφές.Ανακαλύφθηκε ήδη ανδριάντας του Οκταβιανού Αυγούστου από τα τέλη του 1ου αιώνα π.Χ. Τα τελευταία χρόνια, από το 2003, τα Καλίνδοια ανασκάπτονται από τον αρχαιολόγο Κώστα Σισμανίδη.
Μετά την αρχική ανακάλυψη έλαβαν χώρα κάποιες αρχαιολογικές τομές, αλλά και πολλές αρχαιοκαπηλικές δράσεις, όπως συμβαίνει σε αυτές τις περιπτώσεις. Η ανασκαφή γίνεται σε ένα αρχαίο οικοδομικό συγκρότημα, το «Σεβαστείον», που βρισκόταν μάλλον στην αγορά των Καλινδοίων: Η αυτοκρατορική περίοδος της ρωμαϊκής εποχής συνοδεύθηκε από την καθιέρωση της λατρείας των Ρωμαίων αυτοκρατόρων, η οποία απέκτησε οικουμενικές διαστάσεις και οι αυτοκράτορες λατρεύονταν στα «Σεβαστεία», όπως αυτό.
Τα Καλίνδοια ήταν μία πόλη του αρχαίου Βασιλείου της Μακεδονίας. και συμβίωσε ειρηνικά με τα θρακικά φύλα που ζούσαν σην ίδια περιοχή.
Το γεγονός αυτό τοποθετεί τα Καλίνδοια στο νότιο άκρο της χώρας της Βοττιαίας ή Βοττικής. Μέρος των ευρημάτων παρουσιάσθηκε σε έκθεση στο Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης το 2008. .
Η ελληνική φυλή των Βοττιαίων εγκαταστάθηκε εκεί τον 7ο αιώνα π.Χ. Τα Καλίνδοια αναφέρονται στους συμμαχικούς καταλόγους των αρχαιών Αθηνών, καθώς και στον επιδαύριο κατάλογο θεωροδόκων του 360-359 π.Χ.: το όνομα θεωροδόκου από τα Καλίνδοια που αναφέρεται είναι «Παυσανίας», ίσως ο κάτοχος του μακεδονικού θρόνου το 368-360 π.Χ. Δύο υψώματα («τούμπες») αποτελούν τον αρχαιολογικό χώρο των Καλινδοίων.
Πλούσια περιοχή, τα Καλίνδοια είχαν Εκκλησία του Δήμου. Στο ένα βρέθηκαν ίχνη οικισμού από τη νεολιθική εποχή, ενώ στο άλλο από την αρχαϊκή εποχή και μετά.
